جنگ عراق عليه ايران از نگاه مطبوعات جهان[195]

عراق در حال بهانه تراشي در خصومت خود عليه ايران است.

اگرچه حركت اخير عراق عليه ايران [ زنده كردن نزاع مرزي با ايران] مي‌تواند با جلوگيري از افزايش كلي قيمت نفت در حال حاضر به نفع غرب باشد ولي مي‌تواند خطر بروز " جنگي نامعقول" را نيز افزايش دهد.

صدام با احياي رسمي مناقشه مرز - آبي ‌17 سپتامبر با ايران، ظاهرا بخشي از تلاش خود را جهت به عهده گرفتن نقش محوري در اتحاد با همسايگان ميانه‌روتر عرب خود به كار مي‌گيرد.

عراقي‌ها و سعودي‌ها كه در سال‌هاي گذشته با هم دشمن بودند، در كنفرانس قيمت گذاري اوپك [ ‌15 تا ‌17 سپتامبر] خود را در يك جبهه عليه ايران ديدند. خصومت ايران - عراق در حكم مانع بر سر توافق قيمت نفت مي‌باشد. در اين ميان سعودي‌ها قيمت خود را افزايش دادند.

بازار راكد نفت، كه اقتصاد فرسوده ايران را با لطمه‌هاي بيشتر تهديد مي‌كند، مي‌تواند تهران را به دست كشيدن از اشتياق انقلابي خود و معامله با اوپك وادار كند. در اين ميان، درگيري ايران - عراق مي‌تواند به صورت ناخواسته خاورميانه را دچار بي‌ثباتي سازد. اين مساله، مدت مديدي مورد توجه ديپلمات‌ها بوده و خطر اصلي در تشديد مجادله ايران - عراق محسوب مي‌شود.

دشمني ايران و عراق مسئله جديدي نيست، اين دو در اوايل دهه ‌1970 طي زمامداري شاه سابق نيز بر سر توان منطقه‌اي و قلمرو مرزي با هم درگير شده‌اند.

مناقشات و مشاجرات ايران و عراق كه بسياري از كارشناسان آن را نتيجه غيرقابل اجتناب ظهور رژيم اسلامي در ايران مي‌دانند، بلافاصله پس از سقوط شاه آغاز شد. عراق و ايران به محض سقوط شاه ايران، كشمكش‌هاي خود را آغاز كردند.

به نظر نمي‌رسد كه هيچ يك از طرفين خواهان يك جنگ تمام عيار باشند، بلكه سعي دارند ناآرامي‌هاي داخلي يكديگر را تشديد كنند[ ايران با استفاده از اهرم شيعيان عراق و رژيم صدام با شوراندن اعراب ساكن ايران]. براي هر يك از طرفين، اين خصومت به عنوان ابزاري در راستاي تحريك احساسات داخلي تلقي مي‌شود. اما هيچ يك از دولت‌ها، در كنترل آن مانند سال ‌1975 ، عزم راسخي ندارند. همانطور كه يك كارشناس انگليسي خاورميانه از اين " مساله" اخيرا به " مخاطره طولاني‌تر" ياد مي‌كند.

ادامه دارد...

منبع:ايسنا